NASA, birbirinin yörüngesindeki iki kara deliğin dansını görselleştirdi
NASA, birbirinin yörüngesindeki iki kara deliğin dansını görselleştirdi

NASA, birbirinin yörüngesindeki iki kara deliğin dansını görselleştirdi

NASA, Güneş’ten milyonlarca kat daha fazla kütleye sahip, birbirinin yörüngesindeki iki kara deliğin birbiri etrafındaki hipnotize edici dansını görselleştirdi.

İki disk de genelde “çift hörgüçlü bir görünüm” kazanıyor fakat biri diğerinin önüne geçtiğinde, ışık kara delikler etrafındaki büyük uzay-zaman kuvvetlerini taşımak zorunda kaldığı için hızla değişen bir yay dizisi haline geliyorlar. NASA’nın Maryland eyaletinin Greenbelt bölgesindeki Goddard Uzay Uçuş Merkezi’nden görselleştirmeyi yapan astrofizikçi Jeremy Schnittman şu ifadeleri kullandı;

İki süper kütleli kara delik görüyoruz, daha büyük olan 200 milyon güneş kütlesine sahip, küçük yoldaşının kütlesiyse bunun yarısı kadar. Bunlar, her iki üyenin de yığılma disklerini milyonlarca yıl boyunca koruyabileceğini düşündüğümüz, ikili kara delik sistemi türlerinden.

Işık kaynaklarını izlemeyi kolaylaştırmak için seçilen mavi ve kırmızı renkler, aynı zamanda uzamsal olayın gerçekliğini yansıtıyor. Sıcak gaz daha mavi bir ışık yansıtırken, küçük kara deliklerin etrafındaki yüksek sıcaklıklar üreten güçlü etkilerle karşılaşıyor. Bu görselleştirme gerçek renklerle üretilmiş olsaydı, renkler görünmez olurdu. Mavi disk biraz daha yüksek bir sıcaklığa ulaştığı için salımların çoğu morötesi ışıktan oluşur.

Videoda görülebilen bir başka tuhaf olay ise, kara deliklerin izleyiciye daha yakın olduklarında daha küçük ve uzaklaştıklarında daha büyük göründüğü “göreli sapma” olayı. Mantığa aykırı görünen bu olayın açıklaması, her iki kara deliğin de her bir yörüngede birbirlerinin etraflarında daire çizen küçük görüntülerini oluşturmasıdır. Kara deliklerden gelen ışık 90 derece yeniden yönlendiriliyor, bu da izleyicilerin bütünleri aynı anda iki perspektiften, ön taraftan ve köşe tarafından görebildiği anlamına geliyor. Astrofizikçi Jeremy Schnittman şu ifadeleri kullanıyor;

Bu yeni görselleştirmenin çarpıcı bir yönü, kütleçekimsel merceklenmeyle üretilen görüntülerin kendilerine benzeyen doğası. Her kara deliğe daha yakından bakıldığında, arkadaşının giderek bükülen ve birden çok sayıdaki görüntüsü ortaya çıkıyor.

Normal bir bilgisayarda bu kareleri üretmek yaklaşık 10 yıl sürecek olan bu görsel, NASA’nın İklim Simülasyon Merkezi’ndeki Discover süper bilgisayarı ile bir gün kadar sürdü. Gökbilimciler gelecekte bu gibi kara deliklerden yerçekimi dalgalarını, spiralleşip birleşirken tespit edebileceklerini tahmin ediyor.

‘Kaynak: © The Independent, NASA’

Ana Sayfaya Git

Bir Cevap Yazın